Ο Michel Lobrot γεννήθηκε στο Παρίσι στις 22 Ιανουαρίου του 1924. Προέρχεται από μια οικογένεια γιατρών. Ο παππούς του, από τη μητέρα, ήταν γιατρός και ένα είδος «σοφού» της εποχής εκείνης, ο οποίος είχε συμβάλει στη διάδοση του βελονισμού στη Γαλλία. Του άρεσε να διαβάζει από μικρός. Σε ηλικία 15 ετών διάβαζε Αριστοτέλη και άλλους φιλοσόφους. Τελειώνοντας το Λύκειο Pasteur, σε ηλικία 19 ετών, έγινε μοναχός στους Δομινικανούς. Ήταν κυρίως η επίδραση της μητέρας του, αλλά κι ενός φωτισμένου μοναχού λογοτέχνη, μουσικού και αγωνιστή που τον είχαν οδηγήσει στον κόσμο της θεραπείας.

Από μια σειρά συγκυριών, σε ηλικία 23 ετών εγκαταλείπει τους Δομινικανούς: «Δεν ανήκω λοιπόν ούτε στον κόσμο της τεχνολογίας και τεχνοκρατίας, ούτε στο θρησκευτικό κόσμο. Είμαι έξω από πλαίσια, περιθωριακός. Η περιθωριακότατα μου επιτρέπει να είμαι αυτό που είμαι»,
Αρχίζει την καριέρα του το 1956, διδάσκοντας φιλοσοφία σε Λύκειο. Συγχρόνως συμμετέχει σε παιδαγωγικές ομάδες, αλλά και σε «θεραπευτικές» (τότε δεν ονομάζονταν όμως ακόμα θεραπευτικές).

Είναι η εποχή που ανακαλύπτει την Αμερικανική Ψυχο-κοινωνιολογία. Ανακαλύπτει τη «Δυναμική των ομάδων» και τη «Μη Κατευθυντικότητα» του Kurt Lewin, την οποία θεωρεί ως τη μεγαλύτερη επανάσταση που έγινε στον τομέα των Ανθρωπίνων Σχέσεων. Θα πει τότε μ’ ενθουσιασμό: «Μια ομάδα που της αφαιρούμε το αυταρχικό της πλαίσιο, όχι μόνο δεν βυθίζεται στην αναρχία, αλλά γίνεται επιπλέον πιο παραγωγική, πιο δημιουργική, αυτό-οργανώνεται και βάζει μόνη της τους στόχους της».

Η ανακήρυξη του το 1958 ως καθηγητή Ψυχολογίας και συγχρόνως, διευθυντή σ’ ένα εργαστήριο έρευνας στο Εθνικό Κέντρο Ειδικής Αγωγής (C.N.P.S.) στο Beaumont-Sur-Oise του επιτρέπουν τον πειραματισμό και την εξέλιξη της πρακτικής του. Η σχέση με τους μαθητές του άλλαξε εντελώς.

Η μέθοδος διδασκαλίας του ήταν τόσο πρωτοποριακή που τον κατήγγειλαν στο Υπουργείο Παιδείας. Εκπαίδευε παιδαγωγούς για την Ειδική Αγωγή. Άρχισε τότε να μελετά σε βάθος τα προβλήματα της σχολικής αποτυχίας και να γράφει πλέον επιστημονικά κείμενα.

Στο πανεπιστήμιο εφαρμόζει τη βιωματική διδασκαλία και αναπτύσσει τεχνικές εμψύχωσης των ομάδων. Οι παρεμβάσεις του πλέον είναι και θεραπευτικές. Όλη αυτή η εμπειρία με ομάδες και η επιθυμία του να διευρύνει την εφαρμογή των απόψεων του πέρα από την εκπαίδευση και την παιδαγωγική, τον οδήγησαν στις ομάδες «Ανάπτυξης του Ανθρώπινου Δυναμικού» και την ψυχοθεραπεία.

Ο αναλυτικός και συγχρόνως συνθετικός τρόπος σκέψης του τον οδηγεί σε μια συνεχή αναθεώρηση και επαναπροσδιορισμό της δράσης του. Το 1975 ιδρύει το Ινστιτούτο «AGORA», στο Παρίσι, όπου μαζί με τους συνεργάτες του επεξεργάζεται και εφαρμόζει τη «Μη Κατευθυντική-Παρεμβατική» μέθοδο Ψυχοθεραπείας και εμψύχωσης των ομάδων.

Πρόκειται για μια νέα μορφή της Μη Κατευθυντικότητας, όπου η διάσταση της παρέμβασης και της «Βοήθειας» είναι πολύ πιο έντονες απ’ ότι στη Ροτζεριανή μέθοδο. Η στάση του θεραπευτή ή του εμψυχωτή στηρίζεται κατ’ αρχήν στη βαθιά αποδοχή του ατόμου, στην ενεργητική ακρόαση, την ενσυναίσθηση  και αυθεντικότητα , καθώς επίσης στη δυνατότητα να παρεμβαίνει μέσα από προτάσεις.

Ο Μ. Lobrot τα τελευταία 15 χρόνια έχει μια σταθερή σχέση με την Ελλάδα, της οποίας πάντα ήταν λάτρης. Έρχεται από το 1985 για να δώσει διαλέξεις και να εμψυχώσει εκπαιδευτικές και θεραπευτικές ομάδες .